Toren van Babel

De gehuurde fiets op dit Finse eiland trapt voor geen meter. Ik wil hem ruilen maar de fietsenverhuur is gesloten. Aan een voorbijganger vraag ik in het Engels waar de eigenaar woont?
Er rollen voor mij volslagen onbekende klanken uit zijn mond. Gelardeerd met vele klinkers. Ik kan er niets van brouwen en schakel over op het Nederlands.
Nogmaals stort hij een woordenbrij over me uit. We komen geen stap nader. Nu laat ik mijn fiets zijn zegje doen. De bel knarst; de ketting knierpt.
Hij wenkt me met zijn arm. Ik geloof dat hij de taal van mijn fiets begrijpt. Langs de houten huisjes lopen we naar boven. Daar staat een fiets, goed ingevet, te blinken.
Ik gniffel. We begrepen dat de fiets het gespreksonderwerp was, maar daar hield alles op. Leve de toren van Babel! Alleen met mijn euro’s kom ik hier moeiteloos vooruit.

Eerder verschenen in dagblad De Pers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s