‘Eenling’ krijgt meer diepgang

Danseres Dipa de Ridder-Flohr brengt een nieuwe laag aan in het gedicht ‘Eenling’. Het gedicht krijgt een tweede laag doordat het gedanst wordt.

Interpretatie van de redactie van ‘Poëzie verrijkt het leven’: ‘Dit boeiende gedicht kent twee lagen. Oppervlakkig beschouwd gaat dit gedicht over een bloempje dat groeit en bloeit op de stoep van de Weesperstraat, een van de drukste verkeersaders van Amsterdam.

De beelden suggereren echter dat het gedicht ook gaat over een meisje dat opgroeit en tot bloei komt in de grote stad. Althans, dat is wat de redactie denkt, want het gedicht biedt voldoende ruimte voor andere interpretaties.’

Méland: ‘Het opgroeiende en tot bloei komende meisje heb ik niet in dit gedicht verwerkt.’

Dipa: ‘Ik had met de dans maken ook alleen die bloem in mijn hoofd die daar zo mooi stond en bewogen werd, maar blijkbaar geeft het beeld van iemand die de bloem verbeeldt weer andere beelden.’

Broos

Dipa de Ridder-Flohr danst ‘Broos’ een gedicht uit Zijwaarts springen.
Tijdens het Open Podium Centrale OBA, Amsterdam, op 24 februari 2018.
Registratie: Jan ter Heide.

Broos

Vandaag oogt ze
sterflijker dan ooit
zittend op haar rollator
in het kind verdwaald
hangen haar fragiele voetjes
net niet tot aan de grond

vandaag drapeert
verwarring haar geheugen
haar wandelkaart sluit
niet langer aan
op de paden die
ze zichzelf toevertrouwde

vandaag voert de nacht
haar naar de overkant
diepgevroren wolken
sluieren de maan
zoet kijkt ze me
nog even aan.

Gesneuveld

Dipa de Ridder-Flohr danst ‘Gesneuveld’ een gedicht uit Zijwaarts springen.
Tijdens het Open Podium Centrale OBA, Amsterdam, op 24 februari 2018.
Registratie: Jan ter Heide.

Gesneuveld

Gevallen bladeren
dolen
op de maalstroom mee
totdat de wind ze
onverwacht
in tegengestelde richting ordent

sommige karig
en bekommerd
andere onschuldig groen
als verse bladspinazie
zich welhaast onaangetast
door het leven heen gevreten

in dit kille water
wachten ze alle hun lot af
met de bodem als voorland
waar ze tevergeefs wegteren
aan ieders oog
onttrokken.

Eenling

Dipa de Ridder-Flohr danst ‘Eenling’ een gedicht uit Zijwaarts springen.
Tijdens het Open Podium Centrale OBA, Amsterdam, op 24 februari 2018.
Registratie: Jan ter Heide.

Eenling

Fier rechtop
staat ze
tussen stoeptegels
in haar eentje

telkens zwiepend
van elke auto
die haar voorbijraast
op de vluchtheuvel
van de Weesperstraat

als een harlekijn
waaraan het kind
– tot vervelens toe –
aan de touwtjes trekt
wappert ze monter
heen en weer

’t armoedige buurtje
waarin ze opgroeit
deert haar niet

parmantig pronkt ze
met d’r goudgele kelkbladeren
tussen het jachtig verkeer.

Eenling

Dipa de Ridder-Flohr danst Eenling, een gedicht uit ‘Zijwaarts springen’.
Eén van de drie gedichten die ze danste bij de opening op 4 november 2017 van mijn solo-expositie ‘Ramen vol poëzie’ in de openbare bibliotheek, Linnaeusstraat in Amsterdam.
Registratie: Floris de Ridder.

Eenling

Fier rechtop
staat ze
tussen stoeptegels
in haar eentje

telkens zwiepend
van elke auto
die haar voorbijraast
op de vluchtheuvel
van de Weesperstraat

als een harlekijn
waaraan het kind
– tot vervelens toe –
aan de touwtjes trekt
wappert ze monter
heen en weer

’t armoedige buurtje
waarin ze opgroeit
deert haar niet

parmantig pronkt ze
met d’r goudgele kelkbladeren
tussen het jachtig verkeer.

Broos

Dipa de Ridder-Flohr danst Broos, een gedicht uit ‘Zijwaarts springen’.
Eén van de drie gedichten die ze danste bij de opening op 4 november 2017 van mijn solo-expositie ‘Ramen vol poëzie’ in de openbare bibliotheek, Linnaeusstraat in Amsterdam.
Registratie: Floris de Ridder.

Broos

Vandaag oogt ze
sterflijker dan ooit
zittend op haar rollator
in het kind verdwaald
hangen haar fragiele voetjes
net niet tot aan de grond

vandaag drapeert
verwarring haar geheugen
haar wandelkaart sluit
niet langer aan
op de paden die
ze zichzelf toevertrouwde

vandaag voert de nacht
haar naar de overkant
diepgevroren wolken
sluieren de maan
zoet kijkt ze me
nog even aan.

Gesneuveld

Dipa de Ridder-Flohr danst Gesneuveld, een gedicht uit ‘Zijwaarts springen’.
Eén van de drie gedichten die ze danste bij de opening op 4 november 2017 van mijn solo-expositie ‘Ramen vol poëzie’ in de Openbare Bibliotheek, Linnaeusstraat in Amsterdam.
Registratie: Floris de Ridder.

Gesneuveld

Gevallen bladeren
dolen
op de maalstroom mee
totdat de wind ze
onverwacht
in tegengestelde richting ordent

sommige karig
en bekommerd
andere onschuldig groen
als verse bladspinazie
zich welhaast onaangetast
door het leven heen gevreten

in dit kille water
wachten ze alle hun lot af
met de bodem als voorland
waar ze tevergeefs wegteren
aan ieders oog
onttrokken.

Broos (voordracht)

Broos

Vandaag oogt ze
sterflijker dan ooit
zittend op haar rollator
in het kind verdwaald
hangen haar fragiele voetjes
net niet tot aan de grond

vandaag drapeert
verwarring haar geheugen
haar wandelkaart sluit
niet langer aan
op de paden die
ze zichzelf toevertrouwde

vandaag voert de nacht
haar naar de overkant
diepgevroren wolken
sluieren de maan
zoet kijkt ze me
nog even aan.

Een van de gedichten tijdens het poëzie-, dans- en muziekoptreden van het ‘Zijwaarts springen-team’ in de Kapel van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis te Amsterdam op
9 maart 2017.
Registratie: Kaori Neus.

Uit: Zijwaarts springen, november 2015.
Meer info: https://melandlangeveld.com/2015/09/06/zijwaarts-springen/

‘Broos’ werd die middag gedanst door danseres Dipa de Ridder-Flohr (helaas is daarvan geen opname gemaakt). Maar bij een latere uitvoering in de OBA, Linnaeusstraat wel.

Man en schaap

Op 9 maart 2017 vond in de kapel van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis in Amsterdam de première plaats van mijn gedicht ‘Man en schaap’, door componist Jesse Broekman op muziek gezet, en uitgevoerd door drie musici van ‘Eendagsliederen’. Ward Reijmerink gitaar, Georgi Sztojanov tenor en Albert Manders altfluit.

Man en schaap
De wind haast
en raast
aan me voorbij,
ergens ver weg
blèrt een schaap
licht van bliksem
schrikt, de hemel huilt
in het grauwe water
staat een schaap, ze kijkt
me strak in de ogen aan
droef bekoorlijk ademt
ze haar woorden
in mijn oor
zwemmen onze dromen
tegen de stroom
en begrijpen
wij elkaar
in dat groezelige water.

 

En mijn voordracht:

 

Ook werd daar ‘Salto mortale’, opnieuw uitgevoerd. Dit keer Ward Reijmerink gitaar, Georgi Sztojanov tenor en Albert Manders altfluit.

Salto mortale
Vannacht, gleed
een gele tram
door mijn geheugen
schaduw, valt
waar herinnering
het laat afweten
die nacht, sneed
een gele tram
door haar leven
die leemte
verdwijnt nooit
uit mijn geheugen.

 

Beide registraties: Kaori Neus.