Toren van Babel

Onalledaags De gehuurde herenfiets trapt voor geen meter. Op Hailuoto, het kleine Finse eiland, waar ik een weekje op vakantie ben, had ik geen andere keus, en daarbij was de huurprijs spotgoedkoop. Maar nadat nu ook de ketting er geregeld afvliegt, is voor mij de maat vol: ik wil nou écht een andere fiets. De … Meer lezen over Toren van Babel

Vijf minuten je ogen dicht

Onalledaags Ik loop de trap af, en voor me uit loopt mijn buurvrouw van tweehoog. Beneden aan de trap groet ze me vriendelijk. Haar donkerblauwe djellaba reikt tot aan haar voeten en om haar hoofd heeft ze een wit sjaaltje gestrikt. ‘Buurvrouw, is mooi weertje hè,’ zegt ze lachend, en daarmee gunt ze me een … Meer lezen over Vijf minuten je ogen dicht

Een bankstel kost u 15 euro

Onalledaags Al enkele weken orden ik samen met mijn zus het leven van onze ouders. Hun etage in Nieuw-Zuid vormt een pakhuis in tijd. De ouderlijke woning, maar vooral de zolder, is tot de nok toe gevuld met ons verleden. Het is onvoorstelbaar wat we daar tegenkomen. Mijn allereerste tekenkrabbels van de kleuterschool, een babytruitje … Meer lezen over Een bankstel kost u 15 euro

Drankkegelbode (het vervolg)

Onalledaags De drankkegelbode is nu een vrouw, deze is echter broodnuchter. Ze ziet er veel imponerender uit dan degene die een maand geleden bij me aan de deur stond, maar ook veel bedreigender. Ze heeft nogal wat zwaar materiaal aan haar heupen gegespt, waaronder een vuurwapen en verder wat ondefinieerbare gereedschappen om je vakkundig te … Meer lezen over Drankkegelbode (het vervolg)

Verloren been

Sculpturen In de reeks Sculpturen van Oost het metershoge been, met de titel ‘Noch einmal’. Het is van Henk Visch en staat aan de Polderweg, langs het spoor, schuin tegenover bierbrouwerij Poesiat & Kater. Het been is daar eind juni 2018 geplaatst. ‘Noch einmal’ met deze afmeting is in 2011 in opdracht van woningcorporatie Ymere … Meer lezen over Verloren been

Even terug in de tijd

Onalledaags Het jublileumnummer van Dwars door de Buurt staat in het teken van verleden, heden en toekomst. In deze ‘Onalledaags’ grijp ik terug naar het verleden met enkele stukjes die ik halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw schreef. Nog in een schrift vastgelegd in een tijd dat er nog geen computer was. Ik … Meer lezen over Even terug in de tijd

Wij bellen u

Onalledaags ‘Heeft u toevallig uw cv bij u?’ vraagt ze me beleefd. ‘Nee, die heb ik niet bij me.’ ‘En een legitimatiebewijs?’ ‘Ja, dat wel.’ ‘Vult u dit formulier zo volledig mogelijk in. Als u daarmee klaar bent dan komt u weer bij mij,’ zegt ze vriendelijk. Afgezonderd in een hoek van een grote ruimte, … Meer lezen over Wij bellen u

Nalatenschap

Onalledaags De postbode heeft zojuist een aangetekende brief bij me bezorgd. Het is een brief van de woningbouwcoöperatie. Ik vraag me af waarom deze aangetekend is. Nieuwsgierig scheur ik de enveloppe open, haal de brief eruit, lees en schrik. ‘U dient onze woning te ontruimen vóór...’ Wat krijgen we nóu? Mijn ogen vliegen verder over … Meer lezen over Nalatenschap

Vertrouwd portret

Dit verhaal kwam er als beste uit bij de Eerste ronde van de schrijfwedstrijd ‘Schrijf je Straat 2018’ van Schrijvers uit Oost. Jury-oordeel: ‘Wat ons zeer aanspreekt was de wijze waarop je de tijd laat verglijden – de oude man die plotseling uit zijn huis is verdwenen en plaatsmaakt voor een jong stel – zonder … Meer lezen over Vertrouwd portret