Onalledaags Samen met Roos, mijn hond, loop ik langs de Kastanjehof, het verzorgingshuis aan het Kastanjeplein. Een prachtige rustige plek, vlak bij het Oosterpark, waar je je laatste jaren kunt slijten. Wellicht moet ik daar alvast een kamertje reserveren voordat mijn generatiegenoten er en masse de kamers bezetten, maar ongetwijfeld zijn de verzorgingshuizen tegen die … Meer lezen over Trouw met me
Verhalen
De schetser
Een oudere man naast me in de metro houdt krampachtig een schetsblokje vast. Met een potloodje zet hij lijnen uit. Zijn ogen bewegen in een vloeiend ritme van het papier naar het object dat zijn aandacht heeft. Een jongeman die schuin tegenover hem zit – wijdbeens onderuitgezakt – tuurt verveeld op zijn smartphone. Voortdurend glijden … Meer lezen over De schetser
Roepende in de woestijn
Onalledaags Gestaag beweeg ik me over het metroperron in een drukke mensenmenigte voort. ’s Ochtends vroeg op weg naar het werk. Bij de roltrappen omhoog staat een vrouw. Ze draagt een groengrijze gewatteerde jas die tot haar kuiten reikt, afgesleten grauw- grijze gympen steken eronder uit. Ze probeert iets aan de man te brengen, maar … Meer lezen over Roepende in de woestijn
Hindevoetjes
Onalledaags Gehuld in een miezelregen slenter ik door de winkelstraat. Het is al donker, en er zijn maar weinig mensen op straat in dit grauwe, grijze weer. De lichtpeertjes van de feestverlichting zwiepen in de wind en werpen een lichtschaduw op het glimmende asfalt. Het melkwitte glas van enkele lampjes is gebroken. Doelloos zwaaien ze … Meer lezen over Hindevoetjes
Le Bout du Monde
Dit verhaal kreeg grotendeels zijn vorm tijdens de laatste twee weken van Elsa’s leven. Ik zette het bouwwerk in de steigers als afleiding, maar zeker ook als een stuk verwerking van het onvermijdelijke. Hoewel ik mezelf moet hoeden voor het bouwen van schijnwerkelijkheden leek het later toch, bij het verfraaien van het bouwwerk, alsof ze … Meer lezen over Le Bout du Monde
Soort zoekt soort
Onalledaags Ze zit op haar rollator en rijdt er langzaam mee achterwaarts door de wachtruimte van de afdeling Burgerzaken. Ze draagt een lange bruine broek met een blauwwit geblokte trui. Af en toe kijkt ze achterom, en nu stuurt ze af op de dame die schuin tegenover me op de bank zit. Ook zij heeft … Meer lezen over Soort zoekt soort
Waterfietsie
Onalledaags Waggelend baant hij zich een weg door de vele mensen die zich in het Oosterpark aan wijn en bier laven. Hier en daar roken de barbecues flink, en hangt rook als laaghangende mist boven de vijver. Het is een warme dag, en het park ligt bezaaid met mensen. Luid speelt een salsaband op het … Meer lezen over Waterfietsie
Trouwe huisgenootjes
OnalledaagsEr kruipt een insect over de armleuning van mijn stoel: het is bruin, twee centimeter lang en het heeft twee enorme voelsprieten. Ik probeer het dood te meppen, maar hij heeft me in de smiezen. Het roetsjt vlak voor de inslag van mijn hand de leuning af, sprint over de vloerbedekking naar de plint en … Meer lezen over Trouwe huisgenootjes
Gelukkige prins
Onalledaags Verdwenen is ze, het schichtige meisje bij de ingang van mijn supermarkt – verkoopster van Z!, de daklozenkrant. Wekenlang stond ze hier trouw in weer en wind. Rijglaarzen tot even onder haar knieën, kort zwartleren jasje, sluik halflang blond haar, jeugdpuistjes: niet direct het figuur dakloos. Toch staat ze er met een paar krantjes … Meer lezen over Gelukkige prins
Potloodventer
Op een doordeweekse ochtend wandel ik door een groengebied. Ik kwam daar weleens vaker samen met mijn hond, maar onlangs heb ik haar moeten laten inslapen – kanker had zich als onkruid door haar lijf gewoekerd. Er nadert een vrouw met in haar kielzog een dalmatiër. In een reflex draai ik me om. Elsa heeft … Meer lezen over Potloodventer
Méland Langeveld 