Onalledaags Ik sta voor het raam en kijk naar de langsdwarrelende sneeuwvlokken. Sommige zweven even voor me omhoog om vervolgens voorgoed in de massa op te gaan. En terwijl ik het vrolijke spel van de vlokken aanschouw, dringt het tot me door dat ik haar al dagen niet heb gezien. Omaatje met haar blauwe hoedje. … Meer lezen over Uit het straatbeeld weggenomen
Verhalen
Hondenparadijs
Dog bakery Lost cookies staat er in sierlijke letters op de etalageruit. Ik werp een blik naar binnen en zie twee hondjes op de marmeren toonbank elk staan smullen van een gebakje. Nieuwsgierig stap ik de tearoom voor viervoeters binnen. Voor de toonbank, op een pluche kleed, werkt een Dalmatiër gulzig enkele roomsoezen naar binnen. … Meer lezen over Hondenparadijs
3-0
Opgetogen rent ze het balkonnetje op, blaast op een toeter, zwiert haar armen de lucht in en juicht hartstochtelijk. Op haar hoofd zit een oranje hoed. Ze komt uit Afghanistan en zit samen met mijn buurjongetje in groep zeven. ‘Eén-nul voor Golland,’ schreeuwt ze. Het is een koddig schouwspel haar zo enthousiast voor het Oranjeteam … Meer lezen over 3-0
Onuitgevlakt
In het centrum van de oude stad stond een klein huisje dat vroeger werd bewoond door een bejaarde vrouw. Het stond aan het begin van de Hoogte Kadijk en het was een alleenstaand laag huisje dat tussen de rijen met etagewoningen stond. Het lag een halve meter buiten de rooilijn naar voren, en de voorgevel … Meer lezen over Onuitgevlakt
Maffe beesten
De zon hangt laag, ze komt net boven de daken aan de Oosterparkstraat uit. Frêle mist hangt boven het grote veld waarop een groep meeuwen landt, dribbelend op zoek naar regenwormen. Roos sjeest plots van me weg, in de verte huppelt een konijn, het witte staartje hipt vrolijk met elke beweging mee. Dwars door de … Meer lezen over Maffe beesten
Uit het leven gegrepen
Waggelend steken ze het zebrapad over. Parmantig wiebelen hun kontjes. Hij in groen, bruin en grijs gestoken, zij in maagdelijk wit. Auto’s stoppen. Met een vertederde blik bekijkt de bestuurder het stel. Van de andere kant nadert een geel gevaarte dat knarsend tot stilstand komt. De trambestuurster glimlacht. De twee op de zebra kijken niet … Meer lezen over Uit het leven gegrepen
The End
Boven de hoge stenen muur rijzen kapelletjes uit. Ze staan in rijen gegroepeerd en variëren in grootte van elkaar. Van sommige zijn de toegangsdeuren verveloos. Een deur hangt scheef naar binnen gezakt aan één scharnier. Houtwormen tieren er weelderig. Op het minuscule altaar staat een uitgebrand waxinekaarsje in een melkwit glas. In de blokken steen … Meer lezen over The End
Schrille contrasten
Op zondagavond schrijden ze de gereformeerde kerk uit. De vrouwen met donkerblauwe hoedjes voorzien van voile, in keurig plooiende jurken en smetteloze blousjes. De mannen in strak gestreken grijze pakken en zwarte stropdassen. Er lopen ook tienermeiden tussen, die er hetzelfde uitzien als hun moeders. Tegenover de kerk staan jongeren in wijd zittende broeken, met … Meer lezen over Schrille contrasten
Lezende hond
In het trappenhuis kom ik ’s ochtends Ibrahim, mijn buurjongetje tegen. ‘Dag Elsa,’ zegt hij tegen mijn hond en hij aait haar voorzichtig over de kop. Met haar flinke lijf drukt ze zich tegen hem aan en schuift hem bijna van de trap, maar hij is niet bang voor haar. ‘Moet Elsa ook naar school?’ … Meer lezen over Lezende hond
We gaan ervoor
Een snerpende fluit. Elsa, mijn hond, schrikt. De deuren glijden achter ons dicht. Traag komt de trein in beweging en brengt als een ontstemde doedelzak een tweetonige deun voort. Ik daal een aantal treden af en neem plaats in een vrijwel lege coupé. Ondanks de spits gaan er maar weinigen op dit tijdstip naar de … Meer lezen over We gaan ervoor
Méland Langeveld 